JCJ VANDERHEYDEN

De scheiding tussen blauw en wit interpreteer je bij dit schilderij bijna meteen als een horizon. Wonderlijk, want de compositie kan ook abstract zijn; er is geen aanwijzing dat het om een landschap gaat. Toch heeft de kunstenaar ergens een minimum aan informatie verstopt dat de waarneming stuurt en maakt dat de ene kijker zich een kleine ijsbeer voelt, naast zijn grote vader op een eindeloze sneeuwvlakte, terwijl de ander zich in een vliegtuig waant, wegzakkend in het wolkendek tussen hemel en aarde.